Ένα δάπεδο δεν είναι μόνο για να στέκεται επάνω του κανείς. Όπως δείχνει η επιλογή έργων που παρουσιάζουμε, στοχαστικές και ευφάνταστες σχεδιαστικές αποφάσεις σε σχέση με το χρώμα, το υλικό και τη μορφή μπορούν να το μετατρέψουν σε ένα στοιχείο που καθορίζει το χώρο.
Λόγω της δεδομένης πανταχού παρουσίας του και του (κυριολεκτικά) θεμελιώδους ρόλου που διαδραματίζει στη ζωή μας, μερικές φορές είναι εύκολο να αγνοήσουμε το δάπεδο που πατάμε. Αυτό δε συμβαίνει στην περίπτωση της τελευταίας έρευνάς μας, όπου –είτε λόγω της εμφατικής χρήσης χρώματος είτε λόγω της ταυτόχρονης χρήσης παλαιού και νέου μωσαϊκού και άλλων πλακιδίων– το δάπεδο παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
01
Vallirana 47
Βαρκελώνη, Ισπανία
Vora Arquitectura
Η διακριτή αξία του κτιρίου Vallirana 47 δε βασίζεται σε μια μοναχική ταυτότητα αλλά μάλλον στην αίσθηση της συνέχειας μιας εποχής. Το έργο περιλαμβάνει την ανακαίνιση των πέντε από τα έξι διαμερίσματα και δοξάζει την επικοινωνία ανάμεσα στο παλιό και στο νέο.
Φωτογραφίες: Adrià Goula
…είτε λόγω της εμφατικής χρήσης χρώματος είτε λόγω της ταυτόχρονης χρήσης παλαιού και νέου μωσαϊκού και άλλων πλακιδίων– το δάπεδο παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
02
Διαμέρισμα R
Βαλένθια, Ισπανία
Francesc Rifé Studio
Αυτό το έργο γεννήθηκε μέσα από την ιστορία του ίδιου του χώρου, με τις διάφορες ανακαινίσεις που έλαβαν χώρα με την πάροδο των ετών να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο νέο σχεδιασμό και τη διαμόρφωσή του. Ένα βασικό στοιχείο του έργου ήταν η διατήρηση του αποδομημένου χαρακτήρα του χώρου.
Φωτογραφίες: David Zarzoso
03
Perfect Darkness
Μιλάνο, Ιταλία
H+O Design
Κατά τη διάρκεια της Εβδομάδας Σχεδιασμού του Μιλάνου 2019, η Elisa Ossino και η Josephine Akvama Hoffmeyer, καλλιτεχνικές διευθύντριες και ιδρύτριες του H+O, αποκάλυψαν μια εγκατάσταση διαμερίσματος πολλαπλών δωματίων, το Perfect Darkness. Είναι η ιδέα ενός σπιτιού όπου τα πλακάκια πρωταγωνιστούν.
Φωτογραφίες: Giorgio Possenti
04
Διαμέρισμα Nagatachō
Τόκιο, Ιαπωνία
Adam Nathaniel Furman
Το διαμέρισμα Nagatacho του Adam Nathaniel Furman βρίσκεται στην καρδιά της διοικητικής περιοχής του κεντρικού Τόκιο και είναι ένα καταφύγιο απόλυτης αισθησιακής απόλαυσης, ένα μικρό αλλά δεξιοτεχνικά κατασκευασμένο μανιφέστο για μια αρχιτεκτονική που επιδεικνύει μια υπερβολικά αισθητικοποιημένη γιορτή των αισθήσεων και της καθημερινής οικιακής ζωής.
Φωτογραφίες: Jan Vranovsky
ΠΗΓΗ: ARCHITONIC
Άρθρο: Alun Lennon
