Art House: Νέοι πολιστικοί χώροι

Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς πολιτισμό; Ή είναι απλώς ωραίο να υπάρχει; Το πρόσφατο lockdown και το συνεπακόλουθο κλείσιμο των πολιτιστικών χώρων κατέδειξε πόσο σημαντικός είναι ο πολιτισμός για την ταυτότητά μας ως κοινωνία, όπως και το βαθμό στον οποίο παρεμβαίνει η αρχιτεκτονική.

Όπως συμβαίνει με τόσα άλλα πράγματα, πολιτιστικοί χώροι, όπως γκαλερί τέχνης και μουσεία, εμπίπτουν σε μια κατηγορία χώρων που πιθανότατα θεωρούνταν κάπως δεδομένοι πριν από την έλευση του κορονοϊού. Καθώς αρχίζουν να ανοίγουν ξανά τις πόρτες τους, αν και προς το παρόν με πιο περιορισμένο τρόπο, αρχίζουμε επίσης να επανασυνδεόμαστε και να αλληλεπιδρούμε μ’ αυτούς τους χώρους με μια νέα ματιά και μια νέα εκτίμηση του ζωτικού τους ρόλου στην κοινωνία. Και ενώ η πρόσβασή μας είναι για την ώρα περιορισμένη, ευτυχώς νέοι χώροι συνεχίζουν να χτίζονται, καθώς οι αρχιτέκτονες ανταποκρίνονται στις πολιτιστικές και κοινωνικές μας ανάγκες με ολοένα και πιο καινοτόμους τρόπους.

Για παράδειγμα το Jishou Art Museum που άνοιξε πρόσφατα στην πρωτεύουσα της κεντρικής κινεζικής περιφέρειας Ζιανσί, σχεδιασμένο από το Atelier FCJZ που έχει ως έδρα το Πεκίνο. Αντί να χτίσουν το μουσείο στα περίχωρα της πόλης όπως ήταν η αρχική πρόταση, οι αρχιτέκτονες σχεδίασαν ένα κτίριο ως γέφυρα απέναντι από τον ποταμό Γουανρόνγκ που διασχίζει το ιστορικό κέντρο της Ζισού. Βελτιώνοντας την προσβασιμότητα τόσο στον πολιτισμό όσο και στον πυρήνα της πόλης, το νέο κτίριο συνδυάζει την παραδοσιακή μορφή των καλυμμένων γεφυρών της περιοχής, γνωστή ως Fengyu Qiao, και υλικά όπως η σκουρόχρωμη πέτρα και τα κεραμικά πλακάκια, πετυχαίνοντας μια απρόσκοπτη εναρμόνιση εντός του πλαισίου του.

Στην πόλη Κουνζελσάου της νότιας Γερμανίας, το γραφείο David Chipperfield Architects ολοκλήρωσε τη δεύτερη φάση του Carmen Würth Forum, ενός συνεδριακού χώρου μεικτής χρήσης και κέντρου των τεχνών που αποτελείται από ένα σύμπλεγμα χαμηλών περιπτέρων ντυμένων με ανοιχτόχρωμη πέτρα. Στο εσωτερικό, ο πολιτισμός αναμιγνύεται με το εμπόριο –η συλλογή τέχνης του Würth εκτίθεται δίπλα σε χώρους για παραστάσεις μουσικής δωματίου και συνέδρια που διοργανώνονται από την Adolf Würth Company. Το πετρόκτιστο εσωτερικό του κτιρίου συνδυάζει γυαλισμένα δάπεδα από μπετόν, εξώστες με φωτισμό που έρχεται από ψηλά και μεγάλες επιφάνειες με υαλοκατασκευές που βλέπουν στη γερμανική ύπαιθρο η οποία απλώνεται απ’ έξω.

Από την άλλη πλευρά, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Helga de Alvear του γραφείου Emilio Tuñón Arquitectos βρίσκεται σε πυκνό αστικό περιβάλλον στην πόλη Κάθερες της δυτικής Ισπανίας. Ένα λευκό, τσιμεντένιο περίπτερο που αποτελείται από στοιβαγμένους ορθογώνιους όγκους δρασκελίζει τα μεσαιωνικά, πέτρινα τείχη της πόλης, ενώ συνδέεται με ένα υπάρχον παλάτσο στην άλλη πλευρά. Εδώ, ένας χώρος για πολιτισμό βρίσκεται για άλλη μια φορά δίπλα σε μια κεντρική αστική παράκαμψη, προσελκύοντας επισκέπτες και γοητεύοντας τους περαστικούς.

..ενώ η πρόσβασή μας είναι για την ώρα περιορισμένη, ευτυχώς νέοι χώροι συνεχίζουν να χτίζονται, καθώς οι αρχιτέκτονες ανταποκρίνονται στις πολιτιστικές και κοινωνικές μας ανάγκες με ολοένα και πιο καινοτόμους τρόπους.

Στην Άκρα, της Γκάνα, το γραφείο nav_s baerbel mueller που εδρεύει στη Βιέννη και ο Juergen Strohmayer ολοκλήρωσαν το Nubuke Extended, μια νέα προσθήκη στο πολιτιστικό και καλλιτεχνικό κέντρο του Ιδρύματος Nubuke. Μέσα σε έναν μεγάλο τροπικό κήπο, ο νέος εκθεσιακός χώρος υψώνεται με κολώνες για να δημιουργήσει έναν επιπλέον, σκιασμένο χώρο παραστάσεων. Ο λοξός ορθογώνιος όγκος του νέου κτιρίου είναι κατασκευασμένος εξ ολοκλήρου από εκτεθειμένο, παρασκευαζόμενο επί τόπου σκυρόδεμα, σχηματίζοντας ένα σκηνικό για την πολύχρωμη και τολμηρή τέχνη εντός και εκτός.

ΠΗΓΗ: ARCHITONIC

Άρθρο: Peter Smisek – Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο