Το Treelithon επαναπροσδιορίζει την αγροτική πέτρινη κατοικία στη Χαλκιδική.
Το Treelithon των Not a Number Architects επανερμηνεύει το αρχέτυπο της αγροτικής πέτρινης κατοικίας της Χαλκιδικής ως μια σύνθεση τριών διασυνδεδεμένων κατοικιών. Τοποθετημένο σε ένα μακρόστενο οικόπεδο με ήπια κλίση και ένα ώριμο τοπίο από πεύκα και ελαιόδεντρα, το έργο αναπτύχθηκε ως οικογενειακός προορισμός διακοπών, με μέρος των χώρων φιλοξενίας να λειτουργεί ως μονάδες βραχυχρόνιας μίσθωσης, ώστε να υποστηρίζεται η βιωσιμότητα του ακινήτου. Η αρχιτεκτονική διαμορφώνει μια σχέση μεταξύ της οικιακής χρήσης, της φιλοξενίας και του περιβάλλοντος τοπίου, διερευνώντας παράλληλα τις δυνατότητες της παραδοσιακής πέτρινης κατασκευής μέσα σε ένα σύγχρονο πλαίσιο.
Ο σχεδιασμός ανταποκρίνεται άμεσα στους περιορισμούς του οικοπέδου, συμπεριλαμβανομένων των επιμήκων αναλογιών του, της παρουσίας ώριμων δέντρων που έπρεπε να διατηρηθούν και των τοπικών οικοδομικών κανονισμών, οι οποίοι απαιτούν οι κτιριακοί όγκοι να παραμένουν συνδεδεμένοι αντί να είναι πλήρως ανεξάρτητοι. Η διαμόρφωση σε σχήμα Ζ που προκύπτει ακολουθεί τη γεωμετρία του οικοπέδου, δημιουργώντας απόσταση και ιδιωτικότητα μεταξύ των τριών κατοικιών, ενώ παράλληλα διατηρεί μια συνεχή σχέση με την υπάρχουσα βλάστηση.
Όλες οι εικόνες από τον Alex Shoots Buildings
Τρία επίπεδα κατοίκησης αναπτύσσονται σε ένα καταφύγιο σε σχήμα Ζ
Η ομάδα σχεδιασμού των Not a Number Architects οργανώνει τη σύνθεση γύρω από δύο σημεία αναφοράς του τοπίου, τοποθετημένα στα αντίθετα άκρα του οικοπέδου. Μια μικρή συστάδα πεύκων προσφέρει έναν προστατευμένο υπαίθριο χώρο για την οικογένεια, ενώ μια επιμήκης πισίνα ορίζει την περιοχή που προορίζεται για τους επισκέπτες. Η επιμήκης διάταξη παραπέμπει επίσης στην αρχιτεκτονική ιδέα του τρίλιθου, με δύο κατακόρυφους, μονολιθικούς όγκους στα άκρα να στηρίζουν ένα κεντρικό οριζόντιο στοιχείο. Αυτή η διαμόρφωση καθιερώνει μια ενιαία αρχιτεκτονική μορφή, επιτρέποντας παράλληλα σε κάθε κατοικία να αναπτύξει τη δική της χωρική οργάνωση.
Οι τρεις μονάδες αναπτύσσονται σε ένα, δύο και τρία επίπεδα, δημιουργώντας ένα εύρος χωρικών συνθηκών, από την οριζόντια, μονώροφη κατοίκηση έως τις καθ’ ύψος διατεταγμένες οργανώσεις. Κάθε κατοικία διαθέτει μια διακριτή ακολουθία εισόδου, χωρικό ρυθμό και μια σειρά από καδραρισμένες θέες προς τον κήπο. Οι υπαίθριες βεράντες επεκτείνουν τους χώρους διαβίωσης προς το τοπίο, σχηματίζοντας μεταβατικές ζώνες μεταξύ των εσωτερικών χώρων και της γύρω βλάστησης. Σκιασμένοι από ξύλινες πέργκολες ή προστατευμένοι από ώριμα δέντρα, οι χώροι αυτοί φιλοξενούν συγκεντρώσεις, γεύματα, περισυλλογή και ιδιωτικότητα. Η διάταξή τους ενισχύει τη γραμμική οργάνωση του έργου, επιτρέποντας παράλληλα συνδέσεις μεταξύ των τριών νοικοκυριών χωρίς να περιορίζεται η ανεξαρτησία τους.
Το επικλινές έδαφος ενσωματώνεται στη στρατηγική κυκλοφορίας μέσω διακριτικών παρεμβάσεων στη διαμόρφωση του εδάφους, οι οποίες σχηματίζουν ένα δίκτυο διαδρομών σε όλο το οικόπεδο. Ορισμένες διαδρομές είναι πλακοστρωμένες, ενώ άλλες χρησιμοποιούν μεμονωμένες πλάκες ως πατήματα, δημιουργώντας μια ακολουθία κινήσεων μέσα στο τοπίο και μεταξύ των τριών κατοικιών.
Πέτρα, σκυρόδεμα και ξύλο διαμορφώνουν μια απτική παλέτα υλικών
Η επιλογή των υλικών και οι μέθοδοι κατασκευής ενισχύουν τη σχέση του έργου με το αγροτικό του περιβάλλον. Η κατασκευή ορίζεται από φέροντες περιμετρικούς τοίχους από πέτρα τοπικής προέλευσης, προσδίδοντας στους τρεις όγκους έναν μονολιθικό χαρακτήρα. Προσεκτικά τοποθετημένα ανοίγματα διατρυπούν αυτούς τους τοίχους, ώστε να καδράρουν θέες προς τη βλάστηση, να ελέγχουν το φυσικό φως και να υποστηρίζουν τον παθητικό διαμπερή αερισμό.
Το ξύλο χρησιμοποιείται σε ολόκληρη την αρχιτεκτονική, από τα πλαίσια των παραθύρων έως τις πέργκολες μεγάλου ανοίγματος και τα κινητά συρόμενα πάνελ. Τα στοιχεία αυτά επιτρέπουν στους ενοίκους να προσαρμόζουν την έκθεση στον ήλιο, τη ροή του αέρα, την ιδιωτικότητα και τη θέα ανάλογα με τις μεταβαλλόμενες εποχές και τα πρότυπα χρήσης. Το σύστημα που προκύπτει εισάγει έναν βαθμό ευελιξίας στους κατά τα άλλα συμπαγείς αρχιτεκτονικούς όγκους.
Στο εσωτερικό, η παλέτα υλικών συνδυάζει πέτρα, terrazzo, σκυρόδεμα και ξύλο. Οι πέτρινοι τοίχοι είτε παραμένουν εμφανείς είτε ολοκληρώνονται με λευκό επίχρισμα, δημιουργώντας διαφοροποιήσεις στην υφή και το φως στους εσωτερικούς χώρους. Τα δάπεδα είναι επενδεδυμένα με terrazzo που περιέχει βότσαλα σε διακριτικές χρωματικές αποχρώσεις, δημιουργώντας μια οπτική συνέχεια με το περιβάλλον τοπίο. Οι επιτόπου χυτευμένες πλάκες σκυροδέματος παραμένουν εμφανείς, εκφράζοντας το δομικό σύστημα και παράλληλα παρέχοντας θερμική μάζα. Ξύλινα έπιπλα, κλίμακες και πόρτες εισάγουν ζεστασιά και χειροποίητη ποιότητα, εξισορροπώντας τον ορυκτό χαρακτήρα των επιφανειών από πέτρα, terrazzo και σκυρόδεμα.
Τοποθετημένο σε ένα μακρόστενο οικόπεδο με ήπια κλίση και ένα ώριμο τοπίο από πεύκα και ελαιόδεντρα, το έργο αναπτύχθηκε ως οικογενειακός προορισμός διακοπών, με μέρος των χώρων φιλοξενίας να λειτουργεί ως μονάδες βραχυχρόνιας μίσθωσης, ώστε να υποστηρίζεται η βιωσιμότητα του ακινήτου.
Project info:
Όνομα: Treelithon
Αρχιτέκτονας: Not a Number Architects
Επικεφαλής αρχιτέκτονες: Ermis Adamantidis, Dominiki Dadatsi
Τοποθεσία: Χαλκιδική, Ελλάδα
Εμβαδόν Οικοπέδου: 2.600 τ.μ.
Ωφέλιμη Επιφάνεια Δαπέδου: 200 τ.μ.
Φωτογράφος: Alex Shoots Buildings
ΠΗΓΗ: DESIGNBOOM
Επιμέλεια: Χριστίνα Βεργοπούλου | designboom
Επιμέλεια μετάφρασης: Interiors pick Team
